Take a fresh look at your lifestyle.

മാതൃദിനം തെരുവിന്റെ മക്കൾക്ക്‌ ഭക്ഷണം ഒരുക്കുന്ന അമ്മൂമ്മയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അശ്വതി ജ്വാല

പുലർച്ചെയ്ക്ക് മുൻപ് തന്നെ, കെട്ടിപിടിച്ചുറങ്ങുന്ന എന്റെ കൈകൾ മാറ്റി അമ്മൂമ്മ എഴുന്നേൽക്കും. പിന്നെ ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് പ്രഭാതകർമങ്ങൾ എല്ലാം ചെയ്ത് നാലുമണിയാകുമ്പോഴേക്കും അമ്മൂമ്മ വീട് വിട്ടിറങ്ങിയിരിക്കും. കൈക്കുള്ളിൽ നിന്നും അമ്മൂമ്മ ഇറങ്ങിപ്പോയി എന്ന തിരിച്ചറിവ് പാതിയുറക്കത്തിൽ വേദനയാകുമ്പോഴും അതിനപ്പുറം അതൊരു പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു. വൈകുനേരം വരെ കാത്തിരുന്നാൽ നല്ല ഭക്ഷണം കഴിക്കാം എന്ന പ്രതീക്ഷ.. കല്യാണമണ്ഡപത്തിൽ വല്ലപ്പോഴും ലഭിക്കുന്ന ആ ജോലി മനസ്സിൽ സുഭിക്ഷമായ ഭക്ഷണത്തിന്റെ തുടികൊട്ടായിരുന്നു. ജോലി കഴിഞ്ഞു അവിടെനിന്നും ലഭിക്കുന്ന സദ്യവട്ടങ്ങളുമായ് ഓട്ടോ എത്തുന്ന സ്ഥലം വരെ ഓട്ടോയിൽ. അവിടെ നിന്ന് ഓരോന്നും ചുമന്നു വീട്ടിനുള്ളിൽ എത്തിക്കുന്ന ജോലി ഞങ്ങൾക്കാണ്. അപ്പോഴേക്കും അയൽപക്കത്തുള്ളവർ പാത്രങ്ങളുമായി എത്തും.
ജോലി ചെയ്തു കിട്ടിയ ഭക്ഷണം അമ്മൂമ്മ എല്ലാവർക്കുമായി വിതരണം ചെയ്യും.
അതായിരുന്നു ഞാൻ കണ്ടറിഞ്ഞ ആദ്യത്തെ സാമൂഹിക പ്രവർത്തനം.

അപവാദ പ്രചരണങ്ങൾ കേട്ടു തകർന്ന മനസ്സുമായി കഴിയേണ്ടി വന്ന ദിവസങ്ങളിൽ ജ്വാലയുടെ പൊതിച്ചോറ് പ്രതീക്ഷിച്ച് വഴിയോരത്തു കാത്തുനിൽക്കുന്നവർക്കായി 78 വയസിലും ആ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുത്തത് അമ്മൂമ്മയാണ്. അത് 365 ദിവസവും ആഹാരം ജ്വാല മുടക്കില്ല എന്ന കണക്കുപറയാനായിരുന്നില്ല. വിശപ്പകറ്റാനുള്ള ഒരേയൊരു പ്രതീക്ഷയിലേയ്ക്ക് കണ്ണുനട്ടിരിക്കുന്ന കുറേ പാവങ്ങൾക്ക്, ആ പ്രതീക്ഷ കൂടി അസ്ഥാനത്തായാൽ മറ്റുവഴികളില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് ആ വൃദ്ധമനസ്സ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു എന്നത് കൊണ്ടാണ്. വിശപ്പ് എന്തെന്നും അതിന്റെ ഭയാനകത എത്രത്തോളമുണ്ട് എന്നും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു വളർന്ന കുടുംബത്തിലെ അംഗത്തിന് വിശന്നിരിക്കുന്ന ഒരു വയറിന് അന്നമൂട്ടുക എന്നത് ഒരു സാമൂഹികപ്രവർത്തനം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് തങ്ങൾ അറിഞ്ഞനുഭവിച്ച ആ ദുരവസ്ഥയുടെ കനൽവഴികളിലൂടെ മറ്റൊരാൾ ഇഴഞ്ഞുനടക്കുന്നത് കാണാനുള്ള ശേഷിയില്ലായ്മ കൂടിയാണ്.

അന്നം വിറ്റ് ജ്വാല കോടികൾ സമ്പാദിച്ചു എന്ന് ആർത്തട്ടഹസിച്ചവർക്ക് മുന്നിൽ ഈ അമ്മൂമ്മയുടെ കഥയാണ് ഈ മാതൃദിനത്തിൽ എനിക്ക് പറയാൻ തോന്നിയത്.

Leave A Reply

Your email address will not be published.